خانه / تست خودرو / تست و بررسی سانگ یانگ کوراندو 2015
سانگ یانگ کوراندو

تست و بررسی سانگ یانگ کوراندو 2015

بازگشت کوراندو

تست و نوشته سید سبحان سیدی

پروژه عکس : امیر عباس شیخ الاسلام

60 سال از تولد کمپانی سانگ یانگ می گذرد.کمپانی معروف کره ای که در اوج ؛ کار خود را با همکاری با دیگر کشور ها از جمله آلمان و تولید مشترک خودرو  گسترش داد. جمع و جور ترین شاسی بلند این کمپانی معروف به کوراندو در سال 1983 استارت خورد و مدل آن با نام CJ-7 که برگرفته از جیپ بود شناخته می شد.تولید این خودروی محبوب تا 1996 ادامه یافت و بعد از آن نسل دوم که خوشبختانه به کشور عزیزمان ورود پیدا کرد تا سال 2006 تولید شد.این خودرو هنوز هم طرفداران خاص خود را در بازار کارکرده دارد.کمی بعد و در سال 2010 ؛سانگ یانگ تصمیم بر عرضه نسل سوم این خودرو کرد تا در بازار رقابت داخلی و خارجی حرفی برای گفتن داشته باشد.

شرکت رامک خودرو اقدام به ورود و فروش مدل  2014 و 2015 سانگ یانگ کوراندو کرد. با فراهم آمدن موقعیت بررسی این کراس اوور به ملاقات یکی از دوستان رفتیم تا از نزدیک به بررسی و آزمایش این خودرو بپردازیم که تنها 1250 کیلومتر از کارکرد آن می گذشت.

کمی کوهنوردی کرده و به محل مورد نظر؛واقع در ارتفاعات شمال شرق پایتخت می رسیم.هنگامی که عکاس مشغول تصویربرداری از این تازه وارد بود به بررسی طراحی خارجی این خودرو می پردازم.

تشخیص خودروی کوراندو از دور به راحتی صورت می پذیرد.سامانه روشنایی در روز این خودرو بسیار زیبا و با نوری قوی در قسمت داخلی چراغ های جلو قرار دارد.به دلیل شباهت نسبی طراحی و ارتفاع زیاد ؛شاید از دور دست ها آن را با نیو اکتیون اشتباه بگیرید اما همین دی لایت ها راهکار شناسایی این خودرو از دور خواهد بود.

طراحی داخلی چراغ های جلو واقعا عالی است و چنان با مشتقات کرومی تزیین شده که دیدن دقیق آن یک دقیقه زمان می برد! از آنجایی که سانگ یانگ یک کره ای اصیل است انتظار می رفت که همانند دو برادر ناتنی خود ؛کیا و هیوندای به سمت طراحی پر خطوط سپر و بدنه کشیده شود.دو مه شکن گرد با طراحی عالی در قالب خود قرار گرفته اند.قسمت زیرین پلاک از جنس پلاستیک مات با طرح کربن بر روی آن بود که هرچند اصلا به چشم مردم عادی دیده نخواهد شد اما قطعا توجه به این ریزه کاری های سانگ یانگ به مذاق بعضی ها خوش می آید.

در نمای کناری؛قوس های بزرگ طراحی بر روی گلگیر خودنمایی می کرد که این قوس ها به هرچه بلند تر نشان دادن خودرو کمک می کند.رینگ آلمینیومی 17 اینچی؛شیشه ها و آینه بزرگ و دماغه جول از برجسته ترین نکات نمای کناری بود.در نمای عقب خودرو همچنان ماجراجویی خطوط ادامه داشت.شیشه عقب کمی کوچکتر از حد معمول طراحی شده بود.چراغ های عقب که تقریبا جدید و شبیه هیچ خودرویی نیستند به صورت عمودی در بدنه جا خوش کرده بودند. در قسمت زیرین سپر عقب ؛وجود دیفیوز به همراهی شبرنگ و دو سر اگزوز کرومی  زیبایی چشم نوازی را رقم زده بود. با این سبک طراحی؛انگار برند نقره ای رنگ سانگ یانگ بر روی جلو پنجره زیباتر می درخشید.


اعتراف می کنم قبل از حضور و دیدن کمی حس منفی نسبت به این خودرو را به همراه داشتم و با خود می گفتم که باز هم یک کره ای دیگر آمده و چه چیزی بدتر از آن که این خودرو سانگ یانگ باشد که در گذشته اصلا به طراحی اهمیت نمی داد. اما با کمی بررسی این قضاوت عجولانه را تغییر دادم.به خصوص هنگامی که سوییچ را از مالک گرفته و درب خودرو را باز کردم. هر چند سبک طراحی داشبورد سوناتا در آن محرز بود اما ترکیب چینش ادوات همانند سانگ یانگ های دیگر خشک و بی روح نبود و ترکیبی زیبا را رقم زده بودند. زیبا ترین قسمت طراحی داخلی قطعه بزرگ طرح چوب فندقی رنگ بود که با برق زدن ؛نمای لوکسی را به کابین بخشیده بود.دریچه های هوا به زیبایی در جای خود نشسته بودند.در اطراف اغلب قطعات؛قطعه پلاستیکی رنگ کرومی چشم نوازی می کرد که هرچند آن چنان جنس قوی و محکمی نداشت اما بسیار تاثیر گذار بود.بر روی در خودرو و اطراف کلید های شیشه بالابر پلاستیک با رنگ مشکی کار شده بود که کمی تعجب مارا برانگیخت.چرا که می توانست همرنگ طرح چوب فندقی رنگ و زیبا باشد اما این ترکیب اتفاق نیافتاد.

صندلی 8 جهته راننده به همراه 4 جهته سرنشین؛روکش چرم و گرمکن صندلی های جلو نشان میداد که خودرو در سطح امکانات نسبی با توجه به قیمت قرار دارد. سانروف ،ورود و استارت بدون کلید؛تنظیم روشنایی اتوماتیک چراغ ها؛وجود چراغ LED در زیر آینه ها؛ سنسور باران؛سیستم پخش با 6 بلندگو و آمپلی فایر؛کیسه های هوای جلو ؛کناری و پرده ای برای سرنشینان عقب؛همه حاکی از آن بودند که سانگ یانگ هنوز قضیه آپشنال بود نسبت به قیمت را به صورت جدی دنبال می کند.

از آنجایی که به شخصه تعدد آپشن های یک خودرو برایم مهم نیست به سراغ بحث فنی و توانایی های حرکتی و ایمنی آن می پردازم.با وجود سیستم کمک کنترل پایداری  ESP و سیستم همیشه فعال محافظت از واژگونی خودرو ARP کمی خیالم راحت تر است.پشت فرمان قرار گرفته و صندلی را تنظیم می کنم.اهرم سفت تنظیم دستی فرمان را خلاص می کنم.خوشبختانه بازه تغییر ارتفاع فرمان زیاد است و همانند خیلی از خودرو ها محدود نیست.دکمه  استارت را می فشارم.موتور به آرامی شروع به دوران می کند.

اگر حق انتخاب نداشته باشم و بخواهم فقط یک نکته مهم و متفاوت از این اتومبیل بگوییم؛ارتفاع زیاد آن است. این حد ارتفاع آن هم در یک کراس اوور که شاسی بلند کوچک شهری محسوب می شود مرا شگفت زده کرد.شما خودرویی را در اختیار دارید که ابعاد آن تقریبا به رقیبی همانند اسپورتیج میل می کند اما ارتفاع آن بسیار بالاتر است.هرچند شاید ارقام بر روی کاغذ ،تفاوت زیادی را نشان ندهند اما به محض رانندگی با این خودرو اختلاف ارتفاع آن را با دیگر کراس اوور ها حس خواهید کرد.

دید جلو و اطراف عالی است اما دید عقب با توجه به شیشه کوچک خیلی کم به نظر می رسد.شاید با کمی مهارت بتوانید از آینه های بزرگ جانبی کمک بگیرید اما وجود یک دوربین دید عقب با توجه به ارتفاع خودرو احساس می شود که خوشبختانه این آپشن در نمایندگی موجود است و می توانید با پرداخت هزینه خریداری نمایید. دست خود را به سمت اهرم دسته دنده شش سرعته تیپ تروتیک آن می برم.قبل شروع حرکت تعجب می کنم.زائده ای در سمت چپ سر دنده قرار داشت.خوب که به آن دقت می کنم نشانی از علامت مثبت و منفی را می بینم که برای تعویض دستی دنده بکار می آید. فورا به دنبال اهرم تعویض دنده پشت فرمان می گردم اما مالک دو دکمه ی مثبت و منفی را در قسمت روی فرمان و زیر تنظیمات تماس و ولوم به من نشان می دهد. خودرو را در  D گذاشته و به آرامی حرکت می کنیم. حدود1.6  تن وزن بر روی یک خودرو با قلب کوچک دو لیتری! مطمنا کافی به نظر نمی رسد. از آنجایی که کسانی که این خودرو را می خرند قطعا تک سرنشین نخواهند بود و اهل مسافرت هم هستند چهار سرنشین به داخل خودرو سوار شده و کمی هم در آسفالت با شیب نه چندان کم به راه افتادیم. سنگینی به طور ملموسی قابل درک بود. به این فکر می کردم که اگر این خودرو به همراه خانواده و ظرفیت کامل در مسافرت و جاده سربالایی در پشت یک کامیون خسته و سنگین وزن گیر بیافتد آیا توانایی سبقت به موقع و در زمان مناسب را خواهد داشت؟ شرایط را فراهم کردیم. با همین ویژگی ها از یک خودروی سنگین در سربالایی با شیب نسبتا زیاد سبقت گرفتم. صدای موتور بشدت در اتاق ملموس بود و خودرو با سرعت نسبی و قابل قبولی از کنار کامیون عبور کرد اما نکته اینجاست که بدلیل قلب کوچک این خودرو باید اندک زمانی قبل از اقدام به سبقت برنامه ریزی کنید و پای خود را روی پدال گاز بگذارید.البته ناگفته نماند.150 اسب بخار کاملا برای یک رانندگی شهری و جاده ای آرام مناسب به نظر می رسد.

در پی بررسی ها به نکته خاصی دست یافتیم.در ردیف عقب خودرو که جای نسبتا بازی برای سرنشینان عقب داشت نکته ای توجه مارا به خود جلب کرد.در قسمت سقف و دقیقا بالای سر سرنشینان ردیف عقب قوس خاصی دیده می شد.

طبق اندازه گیری های بدست آمده؛وجود همین قوس باعث براحتی قرار گیری سر افرادی با قد 190 سانتی متر در ردیف عقب می شد که توجه سانگ یانگ به این نکته برای رضایت مندی هرچه بیشتر مشتری در بازار خارجی که قدی بلند تر از کره ای ها دارند قابل تحسین است.

 

با قطع و وصل کردن سیستم ESP  و آنلاک کردن دیفرانسیل به جنگ چند پیچ می رویم که خوشبختانه کوراندو با موفقیت کامل از این آزمون بیرون می آید.صندلی ها فرم مناسبی داشته و به خوبی بدن را در بر گرفته بودند.

نوبت به آزمایش عملکرد گیربکس می رسد.در حالت DRIVE گیربکی کمی خسته به نظر می رسید و بعض مواقع تعویض دنده ها محسوس بود اما در حالت دستی اوضاع بهتر می شد و محسوس بودن تعویض دنده ها کاهش می یافت و خودرو براحتی و چابکی ین عمل را انجام می داد. همانطور که گفته شد تعویض دستی دنده به دو صورت امکان پذیر بود.یکی از روی فرمان و دیگری از روی زائده دسته دنده.تعویض با دکمه های روی فرمان که بیشتر شبیه دکمه متغییر صدای ضبط بود تقریبا به دلیل ارگونامی بد چینش غیر قابل استفاده بود اما از کنار دسته دنده به راحتی قابل استفاده و لذت بخش بود.حتی اگر تعویض با این دکمه کوچک را لذت بخش تر از تعویض دستی دنده با اهرم iDrive ب ام و بخوانم اغراق نکرده ام.

با توجه به فضای رقابتی بازار این خودرو نسبت به قیمت و در مقام مقایسه با رقبا مناسب است و اگر دو ضعف آن؛یعنی موتور 2 لیتری و فرمان نسبتا سفت آن در سرعت های پایین که هنگام پارک کردن آزار دهنده بود را بزرگنمایی نکنیم؛در بقیه موارد خودرویی مناسب بوده که با شما راه می آید.

حدود میانگین مصرف سوخت 9 لیتر بر صد کیلومتر است که طی 1250 کیلومتر رانندگی به صورت میانگین در پشت آمپر نمایش داده می شد.

در پایان از مالک خودرو ، آقای “علی کربلایی جعفر” و همراهی “آرمان اورنگ” با تیم کارتست تشکر می کنیم.

Korando 2015
1998 آرایش موتور و حجم(سی سی)
4/16 تعداد سیلندر و سوپاپ
نسبت تراکم
150/6000 حداکثر قدرت

(اسب بخار/دور در دقیقه)

نسبت وزن به اسب بخار
197/4000 حداکثر گشتاور

(نیوتن متر/ دور موتور)

1599 وزن خالص(کیلو گرم)
6 تیپ ترونیک با قابلیت تعویض دستی نوع جعبه دنده
225-60-R17 مشخصات تایر
7.9

تست(9)

میانگین مصرف 100 کیلومتر(لیتر-شهر)
57 حجم مخزن سوخت(لیتر)
4410/1830/1675 طول/عرض/ارتفاع

(میلی متر)

2650 فاصله ی محور عقب و جلو

(میلی متر)

 

 

 

درباره ی سید سبحان سیدی

همچنین ببینید

مقایسه و بررسی MG6 با سراتو

سایت در حال بارگزاری اولیه، مطلب به زودی قرار خواهد گرفت… پروژه عکس: کمیل دادپور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *